Gedane arbeid

Persklaren en correctie

Hier zie je de boeken-in-wording die in de periode 2003-2022 in The Translator’s Den van redactioneel commentaar zijn voorzien: in opdracht van de uitgever of op verzoek van de vertaler, als meelezer dus.

Ooit betekende dat stapels geprinte kopij op mijn werktafel, soms niet eens gepagineerd. Ik goochelde met te krappe kantlijnen en interlinies, deed mijn best om leesbaar te schrijven en trok de bezorgtijden van de posterijen braaf van mijn werktijd af. Ik woonde (en woon) nu eenmaal niet op fietsafstand van de meeste uitgeverijen. Toen zij hun kopij milieubewust dubbelzijdig gingen printen, was dat een kloeke papierbesparing, maar voor de pkm was het opletten geblazen dat de vellen op volgorde bleven liggen.

Het papieren manuscript is een zeldzaamheid geworden. Uitgeverijen juichen de digitale correctie toe als een besparing van papier en tijd, maar of dat laatste klopt? Akkoord, de bezorgtijden spelen geen rol meer, maar voor aandachtig persklaren is ook bij de digitale methode traagheid een deugd.

Van 1994 tot 2003 was ik bureauredacteur bij een uitgeverij die zo dichtbij zat dat ik er te voet naar toe kon. Als BR had ik echter geen tijd op kopij te persklaren of proeven te corrigeren. Mijn bordje was vol met de meer dan 100 titels die er op jaarbasis op kwamen te liggen, herdrukken niet meegeteld. Scrol omlaag en je ziet een selectie van de 900+ boeken die ik in mijn BR-jaren langs heb zien zoeven.

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

2003

◊◊◊

Het beste uit 1994-2003
Als bureauredacteur zag ik een slordige 100 titels per jaar langs denderen, in negen jaar tijd werd dat een forse boekenberg. Dit is de 2,4% die indruk maakte.

1993

Mijn avonturen in de wereld van het boek zijn begonnen met het persklaren van Peter Singers ‘veganistenbijbel’ Animal Liberation.