Zonder titel

Deze foto heeft jarenlang netjes op zijn plek gezeten in het boek waar ik hem begin dit jaar oneerbiedig uitscheurde. Bevrijd van zijn onzichtbaarheid ligt hij nu dag in dag uit te prijken op een tafeltje in de woonkamer, waar voorlopig verder niets op ligt, en telkens als mijn oog erop valt krijg ik een schokje van blijdschap. Soms sluit ik er de dag mee af: dan blijf ik nog een poosje zitten voordat ik naar boven vertrek voor de nacht, en trakteer ik mijn ogen op de gebutste, in twee tinten gepleisterde muur, de waslijn, de bijna denkbeeldige knijpertjes, dat onbarmhartig uit zijn model getrokken dunne vest.

Als het licht er op een bepaalde manier op valt, is het heel even of ik het negatief zie in plaats van de foto. Dan is alles wat op de foto licht is, ineens donker, en andersom.

Ik heb geprobeerd om dat te fotograferen, maar dat is me niet gelukt.

– – –

Prent: Sans titre. Henri Cartier-Bresson, 1931.

Het boek, Henri Cartier-Bresson: Die frühen Photographien van Peter Galassi, hoort bij een HCB-tentoonstelling uit 1987.