Langzamerhand echter hield Zeno op voor hen een persoon te zijn, een gelaat, een ziel, een man die ergens op een stipje van het aardoppervlak leefde; hij werd een naam, minder dan een naam, een verbleekt etiket op een glazen pot waarin enkele onvolledige en dode herinneringen uit hun eigen verleden langzaam tot rotting overgingen. Zij praatten nog wel over hem. In werkelijkheid vergaten ze hem.
– Marguerite Yourcenar

Lees verder →